Grote kerk Meppel

Dit is de Grote of Mariakerk – door de meeste mensen gewoon de Grote Kerk genoemd. Als je omhoog kijkt, zie je meteen hoe oud deze plek is. Kerk en toren staan hier al meer dan 600 jaar.

De bouw begon al in 1423. Stap voor stap groeide de kerk uit tot het indrukwekkende gebouw dat je nu ziet. Rond 1504 waren de laatste altaren geplaatst. Daarmee was de kerk echt compleet.

In de eeuwen daarna speelde deze plek een belangrijke rol in het leven van de stad. Mensen kwamen hier niet alleen voor kerkdiensten, maar ook om begraven te worden. Vooral welgestelde inwoners kregen een plek ín de kerk. In 1775 werd het zelfs zo druk dat de kerk moest worden vergroot om ruimte te maken voor al die graven. Maar dat duurde niet lang: een paar jaar later verbood Napoleon het begraven in kerken.

De kerk heeft ook woelige tijden gekend. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog verbleven hier troepen van Prins Maurits. Dat ging niet zachtzinnig – het gebouw raakte daarbij flink beschadigd.

Kijk ook eens omhoog naar de toren. Daar, op de duivenzolder, staat iets bijzonders: een oud weefgetouw uit 1776. Een stille herinnering aan het weverijverleden van deze stad. 

En kijk eens om je heen op het plein. Dit is al eeuwenlang een levendige plek. Al zo’n 500 jaar wordt hier elke donderdag markt gehouden. Stel je voor: kramen vol goederen, handelaren die roepen, mensen die elkaar ontmoeten. Dat gevoel van drukte en gezelligheid hangt hier nog steeds.

Vroeger zag het plein er trouwens heel anders uit. Dwars over deze plek liep ooit een gracht: het Kerkhofsdiep. Waar je nu loopt, stroomde toen water langs de kerk.