Beeld "De Trommelslager"

Stel je voor: het is zondagochtend in Hoogeveen, een paar eeuwen geleden. De straten zijn nog rustig. Dan klinkt er plots een roffel door het dorp. Ratatata… ratatata…
Dat is het signaal: tijd om naar de kerk te gaan.

Die roffel kwam van de trommelslager. Zijn taak was simpel, maar belangrijk. Hij liep door het dorp en trommelde de mensen letterlijk bij elkaar voor de zondagse kerkdienst.

Een dorp zonder kerkklokken

Dit gebruik ontstond al in de 17e eeuw, kort nadat Hoogeveen was gesticht. De kerk had toen wel een toren, maar geen kerkklokken. En zonder klokken was het lastig om iedereen te laten weten dat de dienst begon.

Vanaf 1670 hing er wel een klok bij de school. Maar die was klein en het geluid droeg niet ver genoeg over het uitgestrekte veendorp. Daarom bleef de trommelslager nodig.

De trom bleef klinken

In 1806 kreeg de kerk eindelijk een torentje met echte kerkklokken. Je zou denken dat de trommelslager toen overbodig werd. Maar niets was minder waar.

De traditie was inmiddels zo vertrouwd dat de trommelslager gewoon bleef doorgaan. Generaties lang hoorde zijn roffel bij de zondagmorgen in Hoogeveen.

Een traditie van eeuwen

Pas in 2008 kwam er een einde aan deze bijzondere gewoonte. Daarmee verdween een traditie die meer dan drie eeuwen had bestaan.

Als je hier nu staat, is het stil. Maar stel je eens voor hoe het vroeger klonk:
de roffel van een trom, echoënd door het jonge veendorp, die iedereen opriep voor de zondag.

Soms kan één geluid een heel dorp in beweging brengen