Aan de hoek van de Ten Oeverstraat staat een bescheiden maar bijzondere kerk: de Remonstrantse kerk van Hoogeveen. Het gebouw werd in 1894 gebouwd en ontworpen door architect J. Carmiggelt, die in de regio meerdere gebouwen ontwierp.
De kerk is gebouwd in een stijl die veel werd gebruikt voor openbare gebouwen in de 19e eeuw. Je ziet stevige bakstenen muren, sierlijke details en vormen die zijn geïnspireerd op de renaissance – een bouwstijl die teruggrijpt op klassieke architectuur.
Een eenvoudige kerkzaal
De kerk is een zogenaamde zaalkerk. Dat betekent dat het gebouw uit één grote ruimte bestaat, zonder zijbeuken. Zo konden alle bezoekers goed zicht houden op de preekstoel.
De kerkzaal was ongeveer 15 meter lang en ruim 10 meter breed en bood plaats aan ongeveer 250 mensen.
Binnen waren er ve…
Aan de hoek van de Ten Oeverstraat staat een bescheiden maar bijzondere kerk: de Remonstrantse kerk van Hoogeveen. Het gebouw werd in 1894 gebouwd en ontworpen door architect J. Carmiggelt, die in de regio meerdere gebouwen ontwierp.
De kerk is gebouwd in een stijl die veel werd gebruikt voor openbare gebouwen in de 19e eeuw. Je ziet stevige bakstenen muren, sierlijke details en vormen die zijn geïnspireerd op de renaissance – een bouwstijl die teruggrijpt op klassieke architectuur.
Een eenvoudige kerkzaal
De kerk is een zogenaamde zaalkerk. Dat betekent dat het gebouw uit één grote ruimte bestaat, zonder zijbeuken. Zo konden alle bezoekers goed zicht houden op de preekstoel.
De kerkzaal was ongeveer 15 meter lang en ruim 10 meter breed en bood plaats aan ongeveer 250 mensen.
Binnen waren er verschillende ruimtes. Bij de ingang lag een kamer voor vergaderingen en catechisatie – lessen over het geloof. Aan de andere kant liep een trap naar de galerij, waar het orgel stond.
Rustige plek aan de straat
De kerk staat iets terug van de straat, waardoor er ruimte is voor een kleine tuin. Voor de ingang ligt een pad dat door het groen naar de deur leidt.
In de tuin staan een gazon, enkele bomen en een vlaggenmast. Een haag langs de rand zorgt voor een rustige overgang tussen de kerk en de straat.
Samen vormen het gebouw en de tuin een herkenbare plek in de stad. Een plek waar al meer dan een eeuw mensen samenkomen voor bezinning, ontmoeting en gesprek.